آبی که از بالای کوه جاری میشود

بخاطر رسیدن به دریاست یا بخاطر

جاذبه زمین ...؟!

چرا گفته میشود حیوانات مختار نیستند

درحالیکه آنها نوع غذا ، محل زندگی و حتی

جفت خود را به میل خود انتخاب میکنند ؟!

دیروز و امروز قربانی فردا شد و

فردا، هرگز نیآمد ...

درشهرمن تنها گنجشگها راستگویند و

فقط کلاغها نقاب نبسته اند ...

نگاهمان در افقها گم شد

بهارمان گذشت ،

دل به امید پائیز می سپاریم...   

زردی رخسارم

حکایت از

رویاهای پریشانم

دارد ...

انسان همواره در  توهم  است ...

شب است وپروانه در خواب ، ستاره بیدار،

دل پر از خون و چشمها گریان  ،

یاسمن به نجوا نشسته است ، آرام و دل تنگ ،

در آن سوی تاریکی ، خورشید بیدار است ، اما نگران ،

نگران از فردا و فرداهای دیگر ،

درد بی مهری ، شقایق را افسرد ،

بار خاطرات نیلوفران را پژمرد ،

دل پر امید هنوز در انتظار است .

اگر خورشید بیاید باز . . .

از خلوت من گر میگذری دوست،

آرام گذر تا نشکند حرمت سکوت ...

جامه ای دوخته ام از غم و اندوه بر اندام نحیف خویش ،

با غربت و تنهایی گل انداخته ام بر آن ،

و به مروارید اشک مزین ساخته ام ،

تا در سکوت شبهای بی تو بودن بدرخشند و مرا از حزن  غریبانه ی  تو  برهانند

زبان به جمال تو سخن ور بود ،

حال خاموش و بی رمق در کنج کام به تلخی نشسته است

دل در سینه بی تاب است گویی جای زبان ،

زبان گشوده است تا با کنج غم گرفته ی خانه ،

آنجا که تو همیشه می نشستی سخن بگوید

سخن که نه ، از اندوه فرو خورده ی خویش بگوید

اما مگر این باران مجالش می دهد . . .